پیاده مداری در محیط های فرسوده شهری با رویکرد بازآفرینی مورد پژوهش بافت فرسوده شهر قدس

بافت های فرسوده بخش هایی از شهر هستند که متاسفانه امروزه به دلیل کم توجهی مسئولین و عدم تامین خدمات کافی با مشکلات فراوانی روبرو می باشند که همین مساله موجب سکونت و جابجایی افراد از این بافت گردیده است و این مساله کاهش کیفیت سکونت محدوده را به دنبال داشته است که به نظر می رسد رویکرد بازآفرینی به عنوان یکی از رویکردهای نوین مداخله در بافت های فرسوده می تواند در جهت ارتقای ارزش های انسانی و کیفیت زندگی در این بافت ها کاربرد فراوانی داشته باشد. این پژوهش به دنبال ساماندهی بافت فرسوده در شهر قدس می باشد تا از این طریق بتوان پیاده مداری را ارتقا بخشید و به دنبال آن کیفیت زندگی در محدوده را افزایش داد. پژوهش اطلاعات مورد نیاز خود را به روش اسنادی کتابخانه ای و مطالعات میدانی به تعداد ۲۰۰ نمونه از کارشناسان و ساکنین محدوده جمع آوری و روش تحلیل رگرسیون و تحلیل SWOT-QSPM تجزیه و تحلیل کرده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازآفرینی تاثیر مستقیم و معناداری بر ارتقای پیاده مداری در محدوده دارد. بعلاوه نتایج پژوهش نشان می دهد که محدوده بافت قدیمی و فرسوده شهر قدس در حوزه پیاده مداری با چالش اساسی مواجه است که جهت ساماندهی و بازآفرینی بافت از طریق ارتقای پیاده مداری استفاده از راهکارهای محافظه کارانه (Wo) در اولویت اول قرار دارد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی ، بافت فرسوده ، شهری ، بازآفرینی ، پیاده مداری ، شهر قدس