توسعه و تحلیل مصالح بیولوژیک تنفسی در معماری پایدار با تاکید بر انرژی های تجدیدپذیر

مصالح بیولوژیک تنفسی به عنوان یکی از نوآورانه ترین راهکارهای معماری پایدار در دهه اخیر مطرح شده اند. این مصالح با قابلیت نفوذپذیری کنترل شده هوا، تنظیم رطوبت، تبادل حرارتی و کربن پذیری، نقش موثری در کاهش مصرف انرژی ساختمان ها ایفا می کنند. ترکیب این مصالح با سیستم های انرژی تجدیدپذیر همچون انرژی خورشیدی، انرژی زیست توده و انرژی تهویه طبیعی می تواند کارایی انرژی ساختمان ها را به طور چشمگیری افزایش دهد. هدف این مقاله تحلیل دقیق کارکردهای مصالح زیستی (Bio-based materials) از جمله چوب اصلاح شده، پنل های قارچی (Mycelium composites)، عایق های الیاف طبیعی، مصالح خاکی و سامانه های تنفسی طبیعی است. روش تحقیق شامل مطالعه میدانی، شبیه سازی انرژی، تحلیل آماری و مقایسه بین المللی نمونه هاست. نتایج نشان می دهد که مصالح بیولوژیک تنفسی می توانند مصرف انرژی سرمایشی را تا ۴۰٪ و نیاز به تهویه مکانیکی را تا ۵۵ کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، مصالح بیولوژیک ، انرژی های تجدید پذیر ، انرژی خورشیدی ، انرژی زیست توده