وابستگی شهرداری تبریز به درآمدهای ناپایدار ناشی از تراکم فروشی و تاثیر آن بر کیفیت برنامه ریزی شهری

تراکم فروشی به عنوان یکی از اصلی ترین منابع درآمدی شهرداری تبریز طی دهه های اخیر به پدیده ای ساختاری در مدیریت مالی این شهر تبدیل شده است. این وابستگی که ریشه در ضعف نظام تامین مالی شهرداری های ایران، دارد پیامدهای جدی بر کیفیت برنامه ریزی، شهری انسجام کالبدی شهر و پایداری خدمات شهری به جای گذاشته است. مقاله حاضر با بررسی ساختار درآمدی شهرداری تبریز مکانیسم های تراکم فروشی و پیامدهای آن بر فرآیند برنامه ریزی شهری نشان می دهد که وابستگی به این درآمدهای ناپایدار نه تنها چرخ های معیوب از ناپایداری مالی ایجاد کرده بلکه اهداف طرح های جامع و تفصیلی را نیز به طور مستمر تضعیف نموده است. یافته های مقاله نشان می دهد که اصلاح ساختار درآمدی از طریق معرفی منابع پایدار مانند مالیات بر ارزش زمین و افزایش سهم شهرداری از منابع ملی پیش شرط اساسی برای ارتقای کیفیت برنامه ریزی شهری در تبریز است.

کلیدواژه ها:

تراکم فروشی ، شهرداری تبریز ، درآمدهای ناپایدار ، برنامه ریزی شهری ، پایداری مالی