بررسی رابطه بین بازده سهام و کیفیت حسابرسی در شرکت های دارویی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

مقدمه: در این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر کیفیت حسابرسی و معیارهای سنجش آن، رابطه بین بازده عادی و غیرعادی سالانه سهام و کیفیت حسابرسی با بهره گیری از معیار اقلام تعهدی اختیاری بررسی شد. روش پژوهش: این پژوهش کاربردی، طرح آن شبه تجربی و از نظر رویکرد پس رویدادی است. جامعه آماری پژوهش را شرکت های دارویی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تشکیل می دهد و نمونه مورد بررسی با توجه به محدودیت های در نظر گرفته شده، شامل ۲۴ شرکت در بازه زمانی ۱۳۹۲-۱۳۸۷ است. فرضیه های پژوهش با بکارگیری روش تحلیل رگرسیون خطی چند گانه آزمون شده است. یافته ها: نتایج پژوهش حاکی از آن است که بین بازده غیرعادی و کیفیت حسابرسی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد اما بین بازده واقعی و کیفیت حسابرسی رابطه معناداری وجود ندارد. سایر یافته های پژوهش حاکی از وجود رابطه منفی و معنادار بین بازده دارایی ها و دوره تصدی حسابرس با کیفیت حسابرسی است. هم چنین، رابطه نسبت کیو توبین و تعداد بند های شرط حسابرسی با کیفیت حسابرسی مثبت و معنادار است اما رابطه معناداری بین متغیر های اندازه شرکت، نرخ بازده حقوق صاحبان سهام، پیچیدگی فعالیت شرکت، نوع اظهارنظر، اندازه موسسه حسابرسی، تعداد شرکای موسسه حسابرسی، تخصص حسابرس در صنعت، فشار کار حسابرسی، استقلال هیات مدیره، دوگانگی مسئولیت مدیر عامل و تغییر مدیر عامل با کیفیت حسابرسی مشاهده نشد. نتیجه گیری: در شرایط وجود بازده غیرعادی، تمایل به مدیریت سود کم تر و کیفیت حسابرسی بالاتر بوده و در نتیجه سرمایه گذاران در صنعت دارویی و سایر استفاده کنندگان از صورت های مالی  با اتکای بیشتری نسبت به گزارش های حسابرسی می توانند تصمیم گیری کنند.

کلیدواژه ها:

اقلام تعهدی اختیاری ، بازده سهام ، کیفیت حسابرسی ، مدیریت سود