شناسایی رویکرد تحلیل گران سرمایه گذاری در استفاده از اطلاعات زیست محیطی

مقدمه: تحلیل گران سهام از واسطه های فعال در بازارهای مالی هستند. آنان توصیه هایی برای خرید، نگهداری یا فروش سهام را بر اساس تحلیل اطلاعات مختلف ارائه می دهند. نحوه لحاظ کردن اطلاعات زیست محیطی در الگو های ارزیابی تحلیل گران تاکنون به روشنی تبیین نشده است. روش پژوهش: این پژوهش از نوع زمینهیابی (پیمایشی) و از لحاظ هدف کاربردی است. به منظور سنجش میزان اهمیت، اولویت و دلیل اصلی توجه کردن (یا نکردن) به هر یک از شاخص های زیست محیطی اعلام شده به وسیله سازمان گزارشگری جهانی پرسش نامه ای به وسیله ۶۴ مدیر سرمایه گذاری فعال در صندوق های سرمایه گذاری تحت نظارت بورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۳۹۶ تکمیل و پاسخ های آنان با استفاده از آزمون های میانگین یک جامعه، دوجمله ای و فریدمن بررسی شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص های مربوط به مواد اولیه و انرژی اهمیت بیشتری برای تحلیل گران داشته و دلیل اصلی توجه به استاندارد های مذکور منافع سهامداران است. هم چنین، اولویتبندی بین شاخص های زیست محیطی به وسیله تحلیل گران انجام می شود که طبق آن، به ترتیب، شاخص های انرژی، مواد اولیه، رعایت مقررات زیست محیطی و آب اولویت های برتر است. نتیجه گیری: اطلاعات مربوط به مواد اولیه و انرژی که در قالب گزارشگری سنتی و گزارشگری پایداری مورد توجه قرار گرفته است، صرف نظر از تفاوت های موجود، بر تصمیم گیری تحلیل گران سرمایه گذاری اثرگذار است. ماهیت داوطلبانه گزارشگری مسئولیت های اجتماعی می تواند منجر به عملکرد و گزارشگری گزینشی به وسیله شرکت ها شود و در نتیجه، هدف توسعه پایدار را مخدوش کند. در این راستا، پیشنهاد می شود ضمن تلاش برای ارتقاء سطح آگاهی فعالان بازار سرمایه در مورد اهمیت موضوع های زیست محیطی در الزامات قانونی مربوط نیز بازنگری شود.

کلیدواژه ها:

Environmental Information ، Global Reporting Initiative ، Investment Analysts ، Sustainable Development