ارائه الگویی برای گزارشگری مالی و غیرمالی زیست محیطی با رویکرد فازی

مقدمه:  با توجه به رشد روزافزون جمعیت و محدودبودن منابع طبیعی در دسترس، مقوله توسعه پایدار و حفاظت و بهسازی محیط زیست از جمله موضوع های اصلی است که در سراسر جهان بر چگونگی رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی به منظور فقرزدائی موثر است. از این رو، هدف پژوهش حاضر ارائه الگویی برای گزارشگری مالی و غیرمالی زیست محیطی در شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران است.  روش پژوهش: پژوهش حاضر از لحاظ ماهیت و هدف، کاربردی و بر اساس نحوه گردآوری داده ها از نوع پژوهش های میدانی است. جامعه آماری پژوهش را ۵ نفر از خبرگان در زمینه مالی تشکیل می دهد که با روش هدف مند قضاوتی انتخاب شدند. از پرسش نامه در قالب روش دلفی فازی با طیف لیکرت و دیمتل فازی به صورت فازی مثلثی به عنوان ابزار اندازه گیری استفاده شده است.  یافته ها: در این پژوهش از بین ۲۰ شاخص شناسایی شده، ۸ شاخص از نظر خبرگان مورد تایید قرار گرفت. سپس، روابط بین شاخص های گزارشگری مالی و غیرمالی زیست محیطی مشخص شد. نتایج این مرحله نشان داد که برای گزارشگری مالی زیست محیطی شاخص های قابل مقایسه بودن اطلاعات، چگونگی تولید و مربوط بودن محتوای اطلاعات شدت اثر خالص و اهمیت بیشتری دارد. از بین شاخص های سه گانه گزارشگری غیرمالی زیست محیطی شاخص مدیران شرکت ها بیشترین شدت اثر خالص و اهمیت را دارد. نتیجه گیری: اصول اساسی و تاثیرگذار در گزارشگری مالی زیست محیطی ابعاد اصلی کیفیت گزارشگری مالی است و اطلاعات در صورتی که کامل و عاری از اشتباه و تمایلات جانبدارانه باشد عاملی موثر در گزارشگری مالی است. هم چنین، وجود گروه های درون سازمانی و برون سازمانی در قالب مدافعان محیط زیست، که مورد حمایت مدیران بخش های مختلف به ویژه هیات مدیره باشد، به عنوان عاملی اساسی در گزارشگری غیرمالی زیست محیطی است.

کلیدواژه ها:

Environmental Accounting ، Financial Reporting ، Fuzzy ، Non-financial Reporting