اثر فرسایش قدرت خودکنترلی بر کیفیت قضاوت و تصمیم گیری حسابرسان (آزمون نظریه فرسایش قدرت خودکنترلی)

مقدمه: با نزدیک شدن به پایان دوره مالی، فشار کاری حسابرسان دوچندان می شود و همین موضوع، فشار زیادی را بر ذهن آنان برای خودکنترلی وارد می کند. در واقع، این موضوع بستری را فراهم می کند تا قدرت قضاوت و تصمیم گیری حسابرسان تحت تاثیر قرار گیرد. روش پژوهش: پژوهش حاضر کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها، جزء پژوهش های همبستگی است. نمونه پژوهش متشکل از ۹۸ نفر حسابرس مشغول به کار در موسسه های حسابرسی است. در این پژوهش با بکارگیری آزمون اثر استروپ ، فرسایش قدرت خودکنترلی هارلی مورد سنجش قرار گرفته و هم چنین، از مقیاس کیفیت قضاوت و معیار سنجش تردید حرفه ای و اعتماد به نفس هارت استفاده شده است. یافته ها: نتایج پژوهش نشان می دهد که فرسایش قدرت خودکنترلی بر تردید حرفه ای و کیفیت قضاوت حسابرسان تاثیر منفی و معنی داری دارد اما اثر فرسایش قدرت خودکنترلی بر اعتماد به نفس حسابرسان معنی دار نیست. نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر به موسسه های حسابرسی و کارفرمایان حسابرسان توصیه می شود از تحت فشار قرار دادن حسابرسان در یک زمان کوتاه خودداری کنند. هم چنین، پیشنهاد می شود جلساتی برای حسابرسان برگزار و به آنان آرامش ذهنی آموزش داده شود تا از این طریق بتوانند خستگی خود را هنگام کار کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، تردید حرفه ای ، فرسایش قدرت خودکنترلی ، کیفیت قضاوت حسابرسان