تحلیل هزینه های مستقیم بیماران بستری منتظر دریافت ضربان ساز (مطالعه موردی: مرکز آموزشی درمانی شهید مدنی تبریز)

مقدمه: هزینه های مربوط به درمان بیماران قلبی-عروقی بخش عمده ای از هزینه­های بهداشتی و درمانی را تشکیل می دهد. از این رو، بررسی هزینه های این بیماران دارای اهمیت است. برای این منظور در پژوهش حاضر هزینه های مستقیم مربوط به بیماران بستری منتظر دریافت ضربان ساز در مرکز آموزشی درمانی شهید مدنی تبریز از دیدگاه بیمارستان تحلیل شده است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-مقطعی بوده و در آن تعداد ۱۳۵ بیمار دریافت کننده ضربان ساز دائم در سال ۱۳۹۵ بررسی شده است. در این پژوهش میانگین هزینه کل به ازای هر بیمار، هزینه هر روز بستری در بخش های عادی و مراقبت های ویژه، میزان صرفه جویی هزینه در صورت دریافت به موقع ضربان ساز به تفکیک سهم بیمار و بیمه، درصد هزینه پرداخت شده به وسیله بیماران و هزینه بهره وری از دست رفته به ازای روزهای بستری اضافی محاسبه شده است.   یافته ها: نتایج این پژوهش نشان می­دهد که مجموع هزینه کل بیماران برای تعبیه ضربان ساز در سال ۱۳۹۵ در روزهای انتظار در حدود ۲ میلیارد ریال، میانگین هزینه به ازای هر بیمار در حدود ۲۰ میلیون ریال و میانگین هزینه به ازای هر روز بستری حدود ۳ میلیون ریال است. در طول روزهای بستری، میانگین هزینه هر بیمار و میانگین هزینه روز بستری در بخش سی سی یو، به ترتیب، در حدود ۲۹ و ۴ میلیون ریال و هم چنین، میانگین هزینه هر بیمار و میانگین هزینه روز بستری در بخش آی سی یو، به ترتیب، در حدود ۹۲ و ۶ میلیون ریال است. افزون براین، هزینه بهره وری از دست رفته به ازای هر بیمار در حدود ۲ میلیون ریال محاسبه شد. نتیجه گیری: افزایش روزهای انتظار بیماران موجب افزایش هزینه های بیمارستان و سازمان های بیمه گر می­شود. از این رو، با اتخاذ راهکارهای مناسب برای کاهش روزهای انتظار بیماران (به عنوان نمونه، اولویت بندی بیماران بر اساس اصول علمی متناسب با منابع مالی و اقتصادی و تدوین دستورعمل بالینی مناسب) می توان در هزینه های سلامت صرفه جویی کرد و بیمه های سلامت می توانند در تخصیص منابع مالی به صورت کاراتری عمل کنند.

کلیدواژه ها:

بهره وری از دست رفته ، بیمارستان ، زمان انتظار ، ضربان ساز ، هزینه