ارزش گذاری و تحلیل مراقبت های سلامت با استفاده از روش بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرا (مورد مطالعه: بخش اطفال بیمارستان شهید صدوقی یزد)

مقدمه: موفقیت در حوزه درمان به دلیل مشکلات اقتصادی و کمبود منابع به مدیریت درست و مناسب هزینه های آن بستگی دارد. یکی از مواردی که می تواند در رابطه با این موضوع موثر واقع شود توجه به روش بهایابی مناسب است که اطلاعات حاصل از آن مبنای تصمیم گیری و برنامه ریزی قرار می گیرد.    روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع پژوهش­های کاربردی است و به شیوه توصیفی و مﻘطعی انجام شده است. برای گردآوری داده­ها از روش­های کتابخانه­ای و میدانی استفاده شده است. در این پژوهش بهای تمام شده ۹ مرکز فعالیت بخش اطفال با استفاده از روش های بهایابی سنتی و بر مبنای فعالیت زمان­گرا محاسبه شد. برای بررسی تفاوت معنی داری بین روش های محاسبه بهای تمام شده خدمات از آزمون ناپارامتریک یو من-ویتنی استفاده شد. یافته ها: یافته­های پژوهش نشان داد که بین محاسبه بهای تمام شده خدمات به روش بهایابی سنتی و روش بر مبنای فعالیت زمان­گرا تفاوت معنی داری وجود ندارد. بهای تمام شده خدمات درمانی ارائه شده به وسیله بخش اطفال بیمارستان شهید صدوقی یزد با استفاده از روش بهایابی بر مبنای فعالیت زمان­گرا در سال ۱۳۹۵، معادل ۱۴۳ر۷۲۲ر۹۷۹ر۳۴ ریال و هزینه ظرفیت بلااستفاده آن معادل ۰۶۳ر۵۶۲ر۹۸۶ر۴ ریال است. افراد مازاد رسته­های خدمات پزشکی اصلی، پزشکی مشاور، دستیاری، کارورزی، پرستاری و دفترداری، به ترتیب، ۷۲/۳، ۱۰، ۳۸/۳۳، ۵۲/۸، ۷۵/۶ و ۲۱/۰ نفر شناسایی شد.    نتیجه گیری: با توجه به میزان بالای هزینه ظرفیت بلا­استفاده نسبت به بهای تمام شده خدمات، پیشنهاد می شود با بکارگیری فن مهندسی ارزش، هزینه های منابع استفاده نشده کاهش داده شود. هم چنین، می توان با تجدیدنظر در ساختار نیروی انسانی، چند تخصصی کردن کارکنان، برنامه­ریزی مناسب­تر و حذف فعالیت­های بدون ارزش افزوده هزینه ها را کاهش و کارایی را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

بخش اطفال ، بهایابی بر مبنای فعالیت زمان گرا ، خدمات درمانی ، ظرفیت بلااستفاده