ارزیابی توانایی دیوان محاسبات کشور برای انجام مسئولیت پاسخ گویی عملیاتی

مقدمه: با توجه به اهمیت پاسخ گویی به ویژه پاسخ گویی عملیاتی، هدف از این پژوهش ارزیابی توانایی دیوان محاسبات کشور برای انجام مسئولیت پاسخ گویی عملیاتی در قبال استفاده کنندگان است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از حیث گردآوری داده ها توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را حسابرسان، مدیران مالی، ذی حسابان و اعضای هیات علمی و استادان دانشگاه تشکیل می دهد که در بخش دولتی فعالیت می کنند. داده های مورد نیاز پژوهش از طریق پرسش نامه جمع آوری شده است. یافته ها: از دیدگاه آزمودنی ها، شاخص ها و مولفه های پاسخ گویی عملیاتی انجام شده به وسیله دیوان محاسبات کشور شامل گزارشگری در مورد میزان دستیابی به هدف های عملیاتی، گزارشگری در مورد کارایی، اثربخشی و صرفه اقتصادی منابع مالی، گزارشگری عملیاتی با توجه به بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد، گزارشگری در مورد منابع مالی و غیرمالی، نظارت بر خروجی ها و نتایج حاصل از فعالیت ها و ارزیابی عملکرد به نحو مطلوب ارزیابی نمی شود. نتیجه گیری: از دیدگان آزمودنی ها، دیوان محاسبات کشور توانایی مطلوبی برای انجام مسئولیت پاسخ گویی عملیاتی ندارد. در این پژوهش، برای انجام پاسخ گویی به شیوه موثر به دیوان محاسبات کشور رهنمودهایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد ، پاسخ گویی عملیاتی ، حسابداری تعهدی