بررسی رابطه سبک های مدیریت تعارض با فرسودگی شغلی حسابداران بخش عمومی، با درنظرگرفتن اثر میانجی گری اضافه بار نقش

مقدمه: سبک های مختلف مدیریت تعارض برای کارکنان موضوعی ارزشمند است که می تواند بر فرسودگی شغلی تاثیرگذار باشد؛ همچنین فشار روانی اضافه بار نقش می­تواند موجب افزایش فرسودگی شغلی شود. با توجه به شرایط و محیط فعالیت حسابداران بخش عمومی، که در معرض فرسودگی شغلی هستند، در این پژوهش تاثیر سبک های مدیریت تعارض (شامل سبک همکاری، سبک چیرگی و سبک اجتناب) بر فرسودگی شغلی حسابداران مزبور و اثر اضافه بار نقش بر این رابطه بررسی شده است. روش پژوهش: این پژوهش از نظر ماهیت، کاربردی و از نظر روش، پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل حسابداران بخش عمومی در دستگاه های دولتی، شهرداری ها و سازمان های زیرمجموعه قوه قضائیه (مانند سازمان ثبت اسناد و املاک کشور و غیره) و نمونه آماری پژوهش تعداد ۳۹۰ نفر است. داده های لازم از طریق پرسش نامه جمع آوری شده است. یافته ها: عامل فشار روانی اضافه بار نقش، تاثیر مثبت و معنی داری بر فرسودگی شغلی دارد. در مورد سبک های مدیریت تعارض، سبک همکاری رابطه منفی و معنی داری با فرسودگی شغلی دارد؛ اما با وجود عامل فشار روانی اضافه بار نقش، این رابطه منفی و معنی دار نیست. سبک چیرگی رابطه مثبت و معنی داری با فرسودگی شغلی دارد و اضافه بار نقش نیز بر رابطه ذکرشده تاثیر مثبت و معنی دار دارد. سبک اجتناب، به طور مستقیم و هم از طریق اضافه بار نقش، تاثیر معنی داری بر فرسودگی شغلی دارد. نتیجه گیری: حسابداران بخش عمومی تحت­تاثیر سبک های مدیریت تعارض و عامل فشار روانی اضافه بار نقش، دچار فرسودگی شغلی می شوند. مدیران بخش عمومی با آگاهی از عوامل موثر بر فرسودگی شغلی، می توانند به منظور دستیابی به هدف های سازمانی و بازدهی مطلوب از فرسودگی شغلی آن ها جلوگیری کرده و آثار آن را به حداقل برسانند.

کلیدواژه ها:

اضافه بار نقش ، حسابداران بخش عمومی ، فرسودگی شغلی ، مدیریت تعارض