مطالعه استانداردهای حسابداری بخش عمومی و لزوم بازنگری در آن ها، از نظر قابلیت فهم آن برای استفاده کنندگان با تحلیل محتوا و سنجش خوانایی

مقدمه: اگر استانداردهای حسابداری بخش عمومی که نهادهای قانونگذار مربوط آن را تدوین کرده است از قابلیت فهم و خوانایی لازم برخوردار نباشد، به­کارگیری آن­ برای گروه های گوناگون استفاده کننده با مشکل و تناقض مواجه خواهد شد. در ­این­رابطه، اندازه گیری سطح خوانایی متن­ها یکی از روش­هایی است که به سنجش میزان پیچیدگی یا دشواری متن می پردازد.روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی است و به شیوه تحلیل محتوا انجام می شود. در این پژوهش از شاخص های خوانایی فلش و کلوز برای پاسخ به سوال­های پژوهش استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانشجویان، استادان حسابداری، حسابداران و حسابرسان است. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد.  یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که استاندارد حسابداری بخش عمومی شماره ۷ (دارایی های نامشهود) با سطح خوانایی ۲۱۱/۲۸، در بالاترین سطح دشواری و استاندارد حسابداری بخش عمومی شماره ۱۳ (آثار تغییر در نرخ تبدیل ارز)، با سطح خوانایی ۲۶۷/۵۱ در پایین ترین سطح دشواری قرار دارد. این نتیجه که استاندارد حسابداری بخش عمومی شماره ۷ دشوارتر از استاندارد حسابداری بخش عمومی شماره ۱۳ است در هر دو روش فلش و کلوز تایید شد.نتیجه گیری: طبق روش فلش، تمامی استانداردهای حسابداری بخش عمومی در سطح دشوار است و هیچ استاندارد معمولی یا ساده ای وجود ندارد. از سوی دیگر، طبق روش کلوز، همه استانداردها در سطح ساده و خوب است و تنها یکی از استانداردها در سطح ناامیدی و فشار روانی است.

کلیدواژه ها:

Public Sector Accounting Standards ، readability measurement ، Flash index ، Cloze index ، understandability