راهبرد مدیریت شهری در ارتقای سلامت عمومی: تحلیل اثربخشی برنامه های ورزش همگانی در بهبود شاخص های تندرستی

در عصر حاضر، گسترش بی رویه شهرنشینی و تسلط سبک زندگی دیجیتال، پیامدهای منفی جبران ناپذیری بر سلامت جسمی و روانی شهروندان بر جای گذاشته است. ظهور بیماری های مزمن ناشی از کم تحرکی (NCDs)، ضرورت گذار به راهکارهای پیشگیرانه را در مدیریت شهری دوچندان کرده است. در این میان، شهرداری ها به عنوان متولیان اصلی زیست بوم شهری، نقشی استراتژیک در توسعه زیرساخت های فیزیکی و سیاست گذاری های ترویجی دارند. این مقاله با بهره گیری از رویکرد تحلیلی-مروری، به بررسی نقش برنامه های ورزش همگانی بر ارتقای سلامت جامعه می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هم افزایی میان «طراحی شهری فعال» و «برنامه ریزی های ورزشی مشارکت محور»، علاوه بر کاهش بار بیماری های غیرواگیر، نقش موثری در کاهش استرس، افزایش تعاملات اجتماعی و تقویت سرمایه اجتماعی ایفا می کند. در نهایت، ضمن واکاوی چالش های اجرایی، راهکارهایی جهت گذار از نگاه سنتی به رویکردهای نوین ترویج سبک زندگی فعال ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ورزش همگانی ، مدیریت شهری ، سلامت عمومی ، سبک زندگی فعال ، زیرساخت های شهری