تحلیل انتقادی دیدگاه اسماعیلیه درباره سرنوشت ابدان بعد از مرگ

اگر چه اعتقاد به اصل معاد میان مسلمانان مشترک است، اما تفسیر معاد و تبیین کیفیت و مراتب آن در میان فرق اسلامی مورد اختلاف قرار گرفته است، تفکر دینی از آغاز تا کنون شاهد افراط و تفریط در ظاهر گرایی و باطن گرایی بوده است، معارف فرقه اسماعیلیه را می توان آمیزه ای از دین و فلسفه و از مصادیق باطن گرایی در معارف دینی قلمداد کرد که در ابعاد مختلف عملی و اعتقادی از جمله معاد بروز نموده است، اشتمال معارف بر ظهور و بطون، امکان تاویل و معرفی لایه های باطنی و مقاصد شریعت، بویژه برای اهل آن و به شرط همراهی با ظاهر، مورد انکار نیست، اما اختلاط بی پروا، باطنی گری افراطی و تاویل بی ضابطه و خارج از مبانی فهم متعارف و قواعد حجیت ظواهر، مردود و باطل است. مساله تحقیق تبیین سرنوشت ابدان بعد از مرگ از منظر فرقه اسماعیله و نقد اجمالی آن است؟ در این مقاله به روش توصیفی تحلیلی به تحلیل انتقادی ونقد و بررسی دیدگاه آنها در این مساله پرداخته و در نهایت نشان داده شده است که این تبیین به جهت تنافی با ظواهر قران کریم، تهافت در معنای رجوع و بازگشت، ناسازگاری با قوانین طبیعی، تعارض با مبنای اصالت روح و تاثیر پذیری از نحله های بیگانه، قابل قبول به نظر نمی رسد.

کلیدواژه ها:

معاد بدنی ، تاویل معاد ، باطن گرایی اسماعیلیه ، سرنوشت ابدان بعد مرگ