تجربه زیسته کارکنان شهرداری مشهد از نقش ورزش و فعالیت بدنی در مدیریت استرس شغلی و ارتقای سلامت روان

در نظام های اداری معاصر، نیروی انسانی به عنوان سرمایه راهبردی سازمان شناخته می شود، اما کارکنان نهادهای خدماتی همچون شهرداری ها به واسطه ماهیت وظایف و مواجهه مستمر با چالش های محیطی، همواره در معرض استرس شغلی و افت سلامت روان قرار دارند. در این میان، فعالیت بدنی به عنوان راهکاری برای مدیریت این تنش ها مطرح است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه زیسته کارکنان شهرداری مشهد از نقش ورزش و فعالیت بدنی در مدیریت استرس شغلی و ارتقای سلامت روان انجام شد. روش پژوهش حاضر کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی است. مشارکت کنندگان شامل ۲۰ نفر از کارکنان شهرداری مشهد بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری گردید و برای تجزیه و تحلیل آن ها از روش تحلیل محتوای موضوعی استفاده شد. جهت اطمینان از صحت یافته ها، روش های اعتبارسنجی کیفی شامل بازبینی مشارکت کنندگان و بررسی همتایان به کار گرفته شد. یافته های پژوهش در قالب سه مضمون اصلی استخراج گردید: ۱) تعدیل فشارهای روانی و تنش های روزانه شغلی که به نقش ورزش در تخلیه هیجانات منفی و بازیابی آرامش ذهنی اشاره دارد؛ ۲) ارتقای سلامت روان و ظرفیت های شناختی فردی که شامل بهبود تمرکز، اعتمادبه نفس و تاب آوری روانی است؛ ۳) بهبود روابط بین فردی و انسجام سازمانی که به تقویت روحیه تیمی و کاهش تعارضات اداری از طریق فعالیت های ورزشی مشترک می پردازد. نتیجه گیری نهایی نشان داد که ورزش و فعالیت بدنی، ابزاری حیاتی برای بازسازی قوای روانی کارکنان و بهبود کیفیت زندگی کاری در محیط پرفشار شهرداری است. با این حال، اثربخشی این ابزار مستلزم عبور از موانع ساختاری و حمایت فعالانه سازمان است. بر این اساس پیشنهاد می شود مدیریت شهرداری مشهد با توسعه زیرساخت های ورزشی اختصاصی و نهادینه سازی فرهنگ پویایی در محیط کار، زمینه ساز کاهش استرس شغلی و ارتقای بهره وری نیروی انسانی شود.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، شهرداری مشهد ، استرس شغلی ، فعالیت بدنی ، سلامت روان سازمانی.