نقش معلمان در مدارس بر افزایش انگیزش درونی و کاهش نرخ ترک تحصیل

ترک تحصیل دانش آموزان و دبیران به عنوان دو روی یک بحران، نظام آموزشی را با چالش های جدی مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش محوری معلمان در افزایش انگیزش درونی دانش آموزان و کاهش نرخ ترک تحصیل انجام شده است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع معتبر علمی، به تبیین سازوکارهای تاثیرگذاری معلمان بر انگیزه تحصیلی و ماندگاری دانش آموزان در مدرسه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که معلمان از طریق تامین نیازهای روانی شناختی بنیادین دانش آموزان شامل شایستگی، خودمختاری و ارتباط با دیگران، نقش کلیدی در شکل گیری انگیزش درونی ایفا می کنند. همچنین، عواملی مانند ایجاد جو حمایتی در کلاس، به کارگیری روش های تدریس مشارکتی، برقراری ارتباط موثر با دانش آموزان و خانواده ها، و توجه به نیازهای فردی، از مهم ترین راهبردهای افزایش انگیزش درونی و کاهش تمایل به ترک تحصیل محسوب می شوند. در مقابل، عواملی مانند فشار کاری، عدم حمایت مدیریت مدرسه، و احساس بی ارتباطی، انگیزه معلمان را تضعیف کرده و بر کیفیت تعامل آن ها با دانش آموزان تاثیر منفی می گذارند. مقاله در پایان راهکارهای عملی برای توانمندسازی معلمان و بهبود شرایط کاری آن ها به منظور افزایش انگیزش درونی دانش آموزان و کاهش ترک تحصیل ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، ترک تحصیل ، معلمان ، نظریه خودتعیین گری ، جو آموزشی ، ماندگاری تحصیلی