آینده آموزش ابتدایی با هوش مصنوعی؛ نقش آموزگار در طراحی محیط های یادگیری هوشمند، تعاملی و دانش آموزمحور

چکیده: گسترش فناوری های نوین و ظهور هوش مصنوعی، چشم انداز آموزش ابتدایی را با تغییرات اساسی مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در نقش آموزگار و شیوه های طراحی محیط های یادگیری را افزایش داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی آینده آموزش ابتدایی با هوش مصنوعی و تبیین نقش آموزگار در طراحی محیط های یادگیری هوشمند، تعاملی و دانش آموزمحور انجام شده است. روش پژوهش حاضر تحلیلی کیفی و کتابخانه ای بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه منابع علمی مرتبط با هوش مصنوعی، فناوری آموزشی و تحول نظام های یادگیری گردآوری و تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با قابلیت هایی مانند شخصی سازی یادگیری، تحلیل عملکرد دانش آموزان، ارائه بازخورد فوری و طراحی محتوای آموزشی متناسب، زمینه ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی را فراهم کند. همچنین نتایج بیانگر آن است که نقش آموزگار در محیط های هوشمند نه تنها کاهش نمی یابد، بلکه از انتقال دهنده دانش به طراح، هدایت کننده و تسهیل گر فرایند یادگیری تغییر می کند. بهره گیری موفق از هوش مصنوعی نیازمند توانمندسازی حرفه ای معلمان، توسعه سواد فناوری، توجه به ملاحظات اخلاقی و حفظ تعامل انسانی در کلاس درس است. در مجموع، آینده آموزش ابتدایی زمانی می تواند به شکل مطلوب تحقق یابد که فناوری های هوشمند در کنار دانش، تجربه و نقش تربیتی آموزگار قرار گرفته و زمینه ایجاد محیط هایی پویا، مشارکتی و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان را فراهم کنند.کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، آموزش ابتدایی، آموزگار، یادگیری هوشمند، دانش آموزمحوری.