مثلث طلایی خانه، مدرسه و درمانگر: آیا مشارکت والد -معلم می تواند سرنوشت ارتباطی کودکان دارای نیازهای ویژه را تغییر دهد؟

رشد پایدار مهارت های ارتباطی در کودکان دارای نیازهای ویژه، تنها با مداخله در محیط درمانی حاصل نمی شود و به همکاری منسجم خانه، مدرسه و درمانگر نیاز دارد. هدف این مطالعه، بررسی نقش مشارکت والد -معلم در ارتقای مهارت های ارتباطی و تعمیم آموخته ها به موقعیت های طبیعی زندگی کودک است. این مقاله به روش مروری توصیفی-تحلیلی و بر پایه منابع معتبر تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که هماهنگی اهداف درمانی با فعالیت های روزمره خانه و مدرسه، به تثبیت مهارت ها، کاهش ابهام ارتباطی و افزایش فرصت های تمرین در بافت های طبیعی کمک می کند. همچنین، شواهد پژوهشی نشان می دهد که مداخلات والد-محور، همکاری خانواده و مدرسه، و مداخلات مبتنی بر شواهد در کودکان دارای اختلالات رشدی، زمانی اثربخش ترند که در چند محیط به صورت هم زمان دنبال شوند. در مجموع، نتایج این مرور بر ضرورت شکل گیری شبکه حمایتی یکپارچه میان والد، معلم و درمانگر تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مشارکت والد -معلم ، کودکان با نیازهای ویژه ، مداخلات ارتباطی ، گفتاردرمانی ، مطالعه مروری