روابط عمومی داده محور

تحول دیجیتال و گسترش رسانه های اجتماعی، روابط عمومی را از الگوهای مبتنی بر تجربه و شهود به سمت روابط عمومی داده محور سوق داده است. در این رویکرد، گردآوری، تحلیل و تفسیر داده های رفتاری، محتوایی و تعاملی کاربران به مبنای تصمیم گیری ارتباطی، ارزیابی اثربخشی کمپین ها و شناسایی الگوهای افکار عمومی تبدیل می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و بر پایه منابع معتبر بین المللی، به بررسی سیر تحول روابط عمومی داده محور، جایگاه آن در ادبیات روابط عمومی و بازاریابی، کاربردهای آن در تحلیل رسانه های اجتماعی، و نیز چالش های مفهومی، روش شناختی و اخلاقی می پردازد. مرور ادبیات نشان می دهد که از یک سو، پژوهش های جدید بر ضرورت استفاده از داده های دیجیتال برای فهم بهتر مخاطبان، پایش گفت وگوهای آنلاین و پشتیبانی از تصمیم گیری راهبردی تاکید دارند؛ و از سوی دیگر، منتقدان هشدار می دهند که اتکای بیش از حد به داده های پلتفرمی ممکن است به ساده سازی واقعیت ارتباطی، غفلت از زمینه اجتماعی و تقویت سوگیری های الگوریتمی بینجامد (Gregory & Halff, 2020; Pundir et al., 2024; Kent et al., 2023). یافته ها نشان می دهد که شکاف اصلی پژوهش در نبود چارچوب های نظری یکپارچه، کمبود مطالعات تجربی فراملی، و فقدان مدل های روشن برای ترکیب داده های کمی و کیفی در عمل روابط عمومی است. در پایان، مقاله پیشنهاد می کند که روابط عمومی داده محور باید به مثابه یک رویکرد «تحلیل محور اما انسان مدار» فهم شود؛ رویکردی که در آن داده ها جایگزین داوری حرفه ای نمی شوند، بلکه آن را تقویت می کنند.

کلیدواژه ها:

روابط عمومی داده محور ، تحلیل داده ، رسانه های اجتماعی ، کلان داده ، هوش ارتباطی ، تحلیل مخاطب