بررسی نقش حراست شهرداریها در پیشگیری از فساد اداری وآموزش نیروی انسانی و اصلاح فرآیندهای معیوب، به جای برخورد انضباطی

با توجه به پیچیدگی های حوزه مدیریت شهری، شهرداری ها به عنوان نهادهای اصلی خدمات رسان، همواره در معرض ریسک های فساد اداری قرار دارند. رویکردهای سنتی حراست که بر مبنای «نظارت تنبیهی» و «برخورد انضباطی پسینی» استوار بوده اند، با وجود تمرکز بر برخورد با اشخاص، در ریشه کن کردن فساد ناتوان بوده اند و در برخی موارد موجب تضعیف سرمایه انسانی و افزایش پنهان کاری سازمانی شده اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش نوین حراست در گذار از مدل های مچ گیرانه به سمت مدل های «صیانت پیش دستانه» انجام شده است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که برای ارتقای سلامت اداری، حراست باید از جایگاه یک نهاد نظارتی صرف، به سمت نقش های «اصلاح گر ساختار»، «آموزش دهنده نیروی انسانی» و «مدیریت کننده ریسک های رفتاری» حرکت کند. نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در فرآیندهای معیوب، دیجیتالی سازی نظارت و ایجاد امنیت روانی برای کارکنان جهت تبدیل حراست به بازوی توسعه بخش و سلامت دهنده سازمان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

حراست شهرداری ، فساد اداری ، صیانت پیشگیرانه ، اصلاح فرآیند ، سرمایه انسانی ، سلامت اداری.