رابطه آزار دیدگی جنسی و مصرف مواد مخدر در دانشجویان

مصرف مواد مخدر در جمعیت دانشجویی یکی از چالش های مهم سلامت عمومی و آموزش عالی است و شواهد فزاینده ای نشان می دهد تجربه آزار دیدگی جنسی در کودکی یا نوجوانی می تواند یکی از زمینه سازهای این رفتار پرخطر باشد. هدف پژوهش حاضر، تبیین کیفی ماهیت و مکانیسم های رابطه میان آزار دیدگی جنسی و مصرف مواد مخدر در دانشجویان از طریق مرور و تحلیل محتوای نظام مند ادبیات پژوهشی موجود بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی اسناد و منابع علمی (مقاله ها، پایان نامه ها و گزارش های سازمانی داخلی و بین المللی) انجام شد. داده ها با روش نمونه گیری هدفمند از پایگاه های علمی گردآوری و با رویکرد تحلیل مضمون کدگذاری و دسته بندی شدند. یافته ها در قالب پنج مضمون اصلی سازمان دهی شد: (۱) نقش نظریه خوددرمانی و کاهش تنش هیجانی، (۲) میانجی گری اختلال استرس پس از سانحه، (۳) هم پوشانی رفتارهای پرخطر در چارچوب نظریه رفتار مشکل ساز، (۴) نقش عوامل فرهنگی و تابوی اجتماعی در پنهان ماندن آزار، و (۵) ضرورت غربال گری و مداخلات تروما-محور در مراکز مشاوره دانشگاهی. نتایج نشان داد رابطه آزار دیدگی جنسی و مصرف مواد مخدر رابطه ای پیچیده، چندعاملی و میانجی گری شده است که نیازمند مداخلات پیشگیرانه ریشه ای در سطح دانشگاه هاست. با این حال، از آنجا که این پژوهش مبتنی بر تحلیل کیفی ادبیات موجود است، تعمیم یافته ها مستلزم انجام مطالعات میدانی کمی و کیفی تکمیلی در جمعیت دانشجویی است.

کلیدواژه ها:

آزار دیدگی جنسی ، مصرف مواد مخدر ، دانشجویان ، مطالعه کیفی ، خوددرمانی ، تحلیل محتوا