بازآفرینی پایدار بافت های فرسوده شهری با تاکید بر حفظ هویت معماری و ارتقای کیفیت زندگی؛ مطالعه موردی بافت فرسوده شهر ورامین

بافت های فرسوده شهری به عنوان بخش هایی از ساختار شهر که در طول زمان به دلیل تغییرات اجتماعی، اقتصادی و کالبدی دچار کاهش عملکرد و افت کیفیت شده اند، یکی از مهم ترین چالش های مدیریت و برنامه ریزی شهری معاصر به شمار می روند. رویکردهای سنتی مبتنی بر تخریب و نوسازی گسترده، در بسیاری از موارد موجب از بین رفتن هویت تاریخی، گسست اجتماعی و کاهش پیوند ساکنان با محیط زندگی شده اند. در مقابل، رویکرد بازآفرینی پایدار شهری با تاکید بر تلفیق ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و زیست محیطی، تلاش دارد ضمن ارتقای کیفیت زندگی، ارزش های هویتی و تاریخی شهر را حفظ کند.شهر ورامین به دلیل برخورداری از پیشینه تاریخی، عناصر ارزشمند معماری و وجود بخش هایی از بافت قدیمی، نمونه ای قابل بررسی در زمینه مواجهه با فرسودگی شهری است. برخی محدوده های این شهر با مشکلاتی همچون فرسودگی بناها، کاهش کیفیت فضاهای عمومی، ضعف دسترسی ها، کاهش سرزندگی اجتماعی و تغییر الگوهای سکونت مواجه هستند. این پژوهش با هدف بررسی نقش بازآفرینی پایدار در احیای بافت فرسوده شهر ورامین و ارائه راهبردهایی برای حفظ هویت معماری و افزایش کیفیت زندگی انجام شده است.روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی–تحلیلی است و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد و تحلیل ویژگی های کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی گردآوری شد. سپس با استفاده از مدل SWOT نقاط قوت، نقاط ضعف، فرصت ها و تهدیدهای بافت فرسوده شهر ورامین شناسایی و راهبردهای بازآفرینی پایدار ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، بافت فرسوده ، هویت معماری ، کیفیت زندگی ، توسعه پایدار ، ورامین