عامل های هوشمند مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ ((LLM Agents)

عامل های هوشمند مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ (Large Language Model-Based Agents) نسل جدیدی از سامانه های هوش مصنوعی هستند که با ترکیب قابلیت های درک زبان طبیعی، استدلال، برنامه ریزی، حافظه و استفاده از ابزارهای خارجی، از مدل های زبانی سنتی فراتر رفته اند. برخلاف مدل های زبانی متداول که تنها به تولید پاسخ متنی محدود هستند، عامل های هوشمند می توانند وظایف چندمرحله ای را برنامه ریزی کرده، از منابع اطلاعاتی مختلف استفاده کنند و با سایر عامل ها یا کاربران تعامل داشته باشند. این ویژگی ها موجب شده است که این فناوری در حوزه هایی مانند مهندسی نرم افزار، امنیت سایبری، رایانش ابری، اینترنت اشیا، رباتیک و سیستم های پشتیبان تصمیم کاربرد گسترده ای پیدا کند.هدف این پژوهش، بررسی معماری، اجزای اصلی، کاربردها، مزایا، چالش ها و روندهای آینده عامل های هوشمند مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ در مهندسی کامپیوتر است. این مطالعه از نوع مروری بوده و با بررسی پژوهش های منتشرشده در پایگاه های معتبر علمی، مهم ترین دستاوردها و چالش های این حوزه را تحلیل می کند. نتایج نشان می دهد که عامل های هوشمند با افزودن قابلیت هایی مانند حافظه، برنامه ریزی، فراخوانی ابزارها و همکاری چندعاملی، عملکرد بهتری نسبت به مدل های زبانی مستقل دارند؛ با این حال، چالش هایی مانند قابلیت اعتماد، امنیت، هزینه محاسباتی و ارزیابی عملکرد همچنان از موضوعات مهم پژوهشی به شمار می روند. مرور مطالعات اخیر نشان می دهد که چارچوب های عامل محور به یکی از مسیرهای اصلی توسعه سامانه های هوشمند در مهندسی نرم افزار تبدیل شده اند و پژوهش های جدید بر معماری های شامل ادراک (Perception)، حافظه (Memory) و اقدام(Action) و همچنین همکاری چندعاملی تمرکز دارند.

کلیدواژه ها:

عامل هوشمند ، مدل های زبانی بزرگ ، LLM Agent ، مهندسی کامپیوتر ، مهندسی نرم افزار ، هوش مصنوعی ، سامانه های چندعاملی