توسعه پایدار در بخش نفت و گاز با رویکرد حفاظت از محیط زیست

این پژوهش با هدف بررسی و تبیین ابعاد توسعه پایدار در بخش نفت و گاز با رویکرد حفاظت از محیط زیست انجام شد تا الگوی تلفیقی میان عوامل اقتصادی، زیست محیطی، حقوقی و فناورانه در این صنعت تبیین شود. روش تحقیق به صورت مروری و کیفی اجرا گردید؛ بدین معنا که مجموعه ای از منابع علمی داخلی و بین المللی بر اساس ارتباط موضوعی با مفهوم توسعه پایدار، مورد تحلیل و مقایسه قرار گرفت و داده ها از طریق کدگذاری محتوایی در سه محور اقتصادی مدیریتی، حقوقی سیاستی و فنی فناورانه طبقه بندی شدند. یافته های تحقیق نشان دادند که توسعه پایدار در صنعت نفت و گاز مستلزم ایجاد پیوند میان رشد اقتصادی و حفظ محیط زیست است؛ به گونه ای که اتکای شدید به درآمدهای نفتی در ایران موجب تضعیف شاخص های محیطی شده و نبود نظام نظارت حقوقی و فناورانه کارآمد به تداوم آلودگی ها منجر گردیده است. همچنین بررسی منابع نشان داد که بهره گیری از فناوری های پاک، دیجیتالی سازی نظارت زیست محیطی و مشارکت جوامع محلی باعث افزایش هماهنگی میان اهداف اقتصادی و زیستی می شود. در نتیجه گیری، تاکید شد که تحقق توسعه پایدار در بخش نفت و گاز تنها در صورت شکل گیری سازوکارهای الزام آور حقوقی، مدیریت داده محور و همگرایی با تعهدات جهانی ممکن خواهد بود. بر اساس تحلیل نهایی، پیشنهاد گردید مدیران این صنعت با تمرکز بر آموزش زیست محیطی، اصلاح قوانین انرژی و توسعه سامانه های هوشمند پایش، مسیر پایداری بلندمدت را تقویت کنند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، صنعت نفت و گاز ، حفاظت از محیط زیست ، مدیریت فناورانه