اثربخشی آموزش توانش های خودتعیین گری بر مشارکت تحصیلی دانش آموزان خجالتی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش توانش های خودتعیین گری بر مشارکت تحصیلی دانش آموزان خجالتی انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان خجالتی ۱۳ تا ۱۸ ساله مراجعه کننده به مراکز مشاوره اداره آموزش و پرورش شهرستان مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود و نمونه مورد نظر شامل ۳۰ نفر از این دانش آموزان بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمای و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس مشارکت تحصیلی ریو (۲۰۱۳) بود. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای توانش های خودتعیین گری را آموزش دیدند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری در نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ تحلیل شد. یافته ها نشان داد که آموزش توانش های خودتعیین گری به طور معناداری موجب افزایش مشارکت تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. به عبارت دیگر، بین میانگین نمرات پس آزمون دو گروه در هر دو متغیر وابسته تفاوت معناداری وجود داشت (۵p < ۰/۰). بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که آموزش توانش های خودتعیین گری، با تقویت مهارت هایی نظیر هدف گذاری، خودتنظیمی و تصمیم گیری، به بهبود نگرش دانش آموزان خجالتی نسبت به خود و افزایش مشارکت فعال آنان در فرآیند یادگیری کمک می کند. این یافته ها اهمیت توجه به مداخلات روان شناختی و آموزشی در مدارس را نشان می دهد و می تواند مبنای طراحی برنامه های توانمندساز برای دانش آموزان دارای ویژگی های شخصیتی خجالتی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

: توانش های خودتعیین گری ، مشارکت تحصیلی ، دانش آموزان خجالتی.