تاثیر فعالیت های گروهی پرورشی بر کاهش استرس امتحانات و بهبود عملکرد آموزشی

استرس امتحانات به عنوان یکی از چالش های عمده روان شناختی در نظام های آموزشی، نه تنها بر سلامت روان دانش آموزان تاثیر منفی می گذارد، بلکه مانعی جدی برای تحقق پتانسیل های آکادمیک آن ها محسوب می شود. اگرچه روش های سنتی مدیریت استرس عمدتا انفرادی هستند، اما شواهد نشان می دهد که رویکردهای گروهی می توانند کارآمدتر باشند. هدف از این مقاله، بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی گروهی بر کاهش سطح استرس امتحانات و بهبود عملکرد آموزشی دانش آموزان بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی-تحلیلی به شیوه مروری و کتابخانه ای انجام شد. نتایج مقاله حاضر نشان داد که فعالیت های پرورشی گروهی تاثیر معناداری بر کاهش سطح اضطراب و تنش های روان شناختی دارند. این تاثیر از طریق مکانیسم های «پشتیبانی اجتماعی ادراک شده»، «تخلیه هیجانی سالم» و فعال سازی سیستم عصبی پاراسمپاتیک رخ می دهد. همچنین، کاهش استرس منجر به بهبود کارکردهای شناختی از جمله حافظه، تمرکز و انعطاف پذیری ذهنی در دوران امتحانات گردید. یافته ها حاکی از آن بود که دانش آموزان مشارکت کننده در این فعالیت ها، به دلیل تقویت «خودکارآمدی تحصیلی» و «انگیزه درونی»، عملکرد آموزشی بهتری از خود نشان دادند و توانایی بیشتری در مدیریت زمان و حل مسئله داشتند. بنابراین، فعالیت های پرورشی گروهی فراتر از سرگرمی، به عنوان یک مداخله ی روان شناختی-آموزشی کارآمد عمل کرده و با ایجاد تعادل بین فشار آکادمیک و حمایت عاطفی، چرخه ی معیوب اضطراب-عملکرد ضعیف را شکسته و چرخه ی مطلوب آرامش-عملکرد عالی را تقویت می کنند.

کلیدواژه ها:

استرس امتحانات ، فعالیت های پرورشی گروهی ، عملکرد آموزشی ، سلامت روان دانش آموزان ، خودکارآمدی ، مدیریت استرس