طراحی محیط یادگیری مبتنی بر بازی وارسازی برای افزایش خودتنظیمی تحصیلی

در دهه اخیر، گسترش فناوری های آموزشی و تغییر رویکردهای یاددهی یادگیری موجب شده است که پژوهشگران به دنبال راهکارهایی برای افزایش مشارکت فعال، انگیزش درونی و استقلال یادگیرندگان باشند. یکی از موثرترین این راهکارها، بهره گیری از بازی وارسازی در محیط های آموزشی است. بازی وارسازی به معنای استفاده از عناصر و سازوکارهای بازی در محیط های غیربازی است و می تواند از طریق ایجاد انگیزه، رقابت سالم، بازخورد مستمر و احساس پیشرفت، رفتارهای یادگیری مطلوب را تقویت کند. از سوی دیگر، خودتنظیمی تحصیلی یکی از مهم ترین پیش بینی کننده های موفقیت آموزشی محسوب می شود و شامل برنامه ریزی، مدیریت زمان، پایش عملکرد، خودارزیابی و کنترل هیجان های یادگیری است. هدف مقاله حاضر بررسی اصول طراحی محیط یادگیری مبتنی بر بازی وارسازی و تبیین نقش آن در ارتقای خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از عناصر بازی وارسازی مانند نشان ها، امتیازها، سطوح پیشرفت، ماموریت های آموزشی، داستان پردازی، بازخورد فوری و چالش های مرحله ای می تواند انگیزش درونی دانش آموزان را افزایش داده و مهارت های خودتنظیمی آنان را به طور معناداری بهبود بخشد. همچنین طراحی صحیح این محیط ها موجب افزایش مسئولیت پذیری، استمرار در یادگیری، کاهش فرسودگی تحصیلی و تقویت یادگیری عمیق می شود. در پایان، پیشنهادهایی برای معلمان، طراحان آموزشی و مدیران مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، محیط یادگیری ، خودتنظیمی تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، فناوری آموزشی ، آموزش هوشمند