توجه ویژه مدیریت شهری به توسعه تسهیلات رفاهی کارمندان

در سازمان های متعالی، مدیران و صاحبان کسب وکارها در تلاش اند تا نظام های انگیزشی مناسبی را کارکنان خود ایجاد کنند تا درنهایت با ارتقاء طولی و عرضی شغلی، پاداش و... بتوانند انگیزه کارکنان را در سطح مناسبی در زمینه انگیزش نگه داشته و برای ارتقاء آن برنامه ریزی کند. در صورت افزایش انگیزش کارکنان، بهره وری، نوآوری، تعهد شغلی، ماندگاری در سازمان و بسیاری از شاخص های دیگر در سامان افزایش می یابد. برای افزایش انگیزه در سازمان، مدیران کارهای مختلفی را انجام می دهند. یکی از مهم ترین کارها توجه به نیازهای رفاهی و تحقق تسهیلات کارکنان است. نیروی انسانی به عنوان سرمایه اصلی سازمانها نیازمند توجه به کیفیت زندگی کاری و ایجاد شرایطی برای افزایش رضایت شغلی است. در شهرداریها که وظایف سنگین و اجتماعی بر عهده کارکنان قرار دارد، برنامه های رفاهی همچون خدمات درمانی، بیمه تکمیلی، تسهیلات مالی، امکانات ورزشی و فرهنگی، خدمات خانواده، مسکن و حمل ونقل و نظام های تشویقی می توانند نقش مهمی در ارتقای انگیزه و عملکرد ایفا کنند. بر اساس نظریه های مدیریت منابع انسانی و تبادل اجتماعی، رفاه کارکنان نه تنها یک وظیفه سازمانی بلکه سرمایه گذاری راهبردی برای ارتقای بهره وری و رضایت شهروندان محسوب می شود. در نتیجه می توان گفت با شناسایی نیازهای مختلف رفاه جسمی و روحی کارکنان و برنامه ریزی برای تامین آنها می توان در یک سازمان شاهد افزایش انگیزه کارکنان باشیم. از سوی دیگر نشان دادن تعهد مدیران نسبت به موضوع رفاهی منابع انسانی می تواند حس تعلق به سازمان را افزایش داده و باعث افزایش انگیزه و رضایت شغلی کارکنان شود.