از بی انگیزگی تا پیشرفت تحصیلی: راهبردهای نوین برای افزایش انگیزه یادگیری در دانش آموزان

انگیزه یادگیری یکی از مهم ترین عوامل موثر بر موفقیت تحصیلی، رشد شناختی و شکل گیری نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به فرایند آموزش است. بی انگیزگی تحصیلی به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی، می تواند پیامدهایی همچون کاهش مشارکت در فعالیت های یادگیری، افت عملکرد تحصیلی، کاهش اعتمادبه نفس و افزایش احتمال ترک تحصیل را به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی راهبردهای نوین افزایش انگیزه یادگیری در دانش آموزان و تبیین نقش عوامل فردی، خانوادگی، مدرسه ای و آموزشی در حرکت از بی انگیزگی به سمت پیشرفت تحصیلی انجام شده است. روش پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی است که با بررسی و تحلیل منابع علمی فارسی مرتبط با حوزه روان شناسی تربیتی، انگیزش تحصیلی و روش های نوین تدریس انجام گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ایجاد محیط یادگیری حمایت کننده، استفاده از روش های فعال تدریس، توجه به تفاوت های فردی، تقویت احساس شایستگی، افزایش خودکارآمدی، استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی و مشارکت خانواده در فرایند یادگیری، از مهم ترین عوامل افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان محسوب می شوند. همچنین نظریه های نوین انگیزش، به ویژه نظریه خودتعیین گری، نشان می دهند که تامین نیازهای روان شناختی اساسی دانش آموزان شامل احساس استقلال، شایستگی و ارتباط اجتماعی، زمینه را برای یادگیری عمیق تر و پایدارتر فراهم می کند (سیف، ۱۴۰۰). بر اساس نتایج این پژوهش، مقابله با بی انگیزگی تحصیلی نیازمند رویکردی چندبعدی است که در آن مدرسه، معلم، خانواده و خود دانش آموز به عنوان عناصر مکمل یکدیگر نقش آفرینی کنند.

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، بی انگیزگی یادگیری ، دانش آموزان ، روش های نوین تدریس ، خودکارآمدی ، روان شناسی تربیتی