نقش خودکارآمدی در تعیین میزان موفقیت دانش آموزان در یادگیری مهارت های دشوار
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 24
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_1003
تاریخ نمایه سازی: 28 تیر 1405
چکیده مقاله:
خودکارآمدی به عنوان یکی از مهم ترین سازه های شناختی انگیزشی در نظریه شناختی اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی دانش آموزان، به ویژه در یادگیری مهارت های دشوار و پیچیده ایفا می کند. باور دانش آموز نسبت به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز تکالیف، میزان تلاش، پشتکار، تاب آوری در برابر شکست، انتخاب راهبردهای یادگیری و مدیریت هیجانات تحصیلی را تحت تاثیر قرار می دهد و زمینه ساز عملکرد مطلوب در موقعیت های آموزشی چالش برانگیز می شود. مقاله حاضر با رویکرد مروری و تحلیلی، به بررسی یافته های پژوهش های داخلی و خارجی درباره نقش خودکارآمدی در تعیین میزان موفقیت دانش آموزان در یادگیری مهارت های دشوار پرداخته است. نتایج مطالعات نشان می دهد که دانش آموزان دارای خودکارآمدی بالا، در مواجهه با مفاهیم پیچیده، حل مسئله، تفکر انتقادی، یادگیری مهارت های شناختی سطح بالا، مهارت های ریاضی، علوم، فناوری و سایر تکالیف دشوار، از انگیزش درونی بیشتر، راهبردهای یادگیری عمیق تر، خودتنظیمی بالاتر و استقامت بیشتری برخوردار هستند و عملکرد تحصیلی موفق تری نسبت به دانش آموزان با خودکارآمدی پایین نشان می دهند. همچنین شواهد پژوهشی بیانگر آن است که کیفیت تدریس، بازخورد سازنده معلم، تجربه های موفق یادگیری، حمایت خانواده، تعاملات اجتماعی مثبت و محیط یادگیری غنی از مهم ترین عوامل تقویت خودکارآمدی محسوب می شوند. در مقابل، تجربه شکست های مکرر، اضطراب تحصیلی، نگرش منفی نسبت به توانایی های فردی و نبود حمایت آموزشی، موجب تضعیف باورهای خودکارآمدی و کاهش موفقیت در یادگیری مهارت های دشوار می شود. بر اساس جمع بندی مطالعات، می توان نتیجه گرفت که ارتقای خودکارآمدی نه تنها موجب افزایش انگیزش، پایداری و کیفیت یادگیری می شود، بلکه یکی از پیش نیازهای اساسی برای توسعه توانمندی های شناختی، حل مسائل پیچیده و دستیابی به موفقیت پایدار تحصیلی در دانش آموزان به شمار می آید. ازاین رو، برنامه ریزی آموزشی با تاکید بر تقویت باورهای خودکارآمدی، فراهم سازی تجربه های موفق یادگیری و به کارگیری راهبردهای تدریس حمایت گرانه، می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش موفقیت دانش آموزان در فراگیری مهارت های دشوار داشته باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نورالدین رحمان آبادی
نویسنده اول
زهره خزایی
نویسنده دوم