تحلیل نقش فناوری های نوین آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده، خودتنظیمی یادگیری، انگیزش تحصیلی و تعامل معلم–دانش آموز در ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روان دانش آموزان

تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، تمامی ابعاد زندگی انسان را تحت تاثیر قرار داده و نظام های آموزشی نیز از این تغییرات بنیادین مستثنا نبوده اند. ظهور فناوری های نوین آموزشی، از جمله هوش مصنوعی، سامانه های مدیریت یادگیری، آموزش الکترونیکی، یادگیری همراه، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، کلان داده ها، تحلیل یادگیری و ابزارهای تعاملی دیجیتال، موجب دگرگونی چشمگیری در شیوه های آموزش، یادگیری و ارزشیابی شده است. در این میان، دیگر هدف نظام های آموزشی صرفا انتقال اطلاعات و دانش نیست، بلکه تمرکز بر پرورش مهارت های شناختی، فراشناختی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان، توسعه توانایی حل مسئله، تفکر انتقادی، خلاقیت و یادگیری مادام العمر به یکی از مهم ترین رسالت های آموزش و پرورش تبدیل شده است. از این رو، بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی نه تنها به عنوان ابزاری برای تسهیل فرایند یاددهی–یادگیری، بلکه به عنوان عاملی برای ارتقای کیفیت آموزش، افزایش مشارکت فعال فراگیران و بهبود سلامت روان آنان مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. کیفیت آموزش، یکی از اساسی ترین شاخص های توسعه پایدار هر جامعه محسوب می شود و میزان موفقیت نظام های آموزشی در تربیت نیروی انسانی توانمند، خلاق و مسئولیت پذیر را نشان می دهد. امروزه کیفیت آموزش صرفا با شاخص هایی همچون نمرات تحصیلی یا میزان قبولی دانش آموزان سنجیده نمی شود، بلکه عواملی نظیر میزان مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری، انگیزش درونی، احساس رضایت از محیط آموزشی، مهارت های یادگیری مستقل، تعاملات سازنده در کلاس درس، سلامت روان، احساس تعلق به مدرسه و توانایی انطباق با تغییرات نیز از مهم ترین مولفه های کیفیت آموزشی به شمار می روند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به تحلیل نقش فناوری های نوین آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده، خودتنظیمی یادگیری، انگیزش تحصیلی و تعامل معلم–دانش آموز در ارتقای کیفیت آموزش و سلامت روان دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که هم افزایی میان فناوری های نوین آموزشی، یادگیری شخصی سازی شده، خودتنظیمی یادگیری، انگیزش تحصیلی و تعامل سازنده معلم–دانش آموز، می تواند به طور معناداری کیفیت آموزش، عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

فناوری نوین آموزشی ، یادگیری شخصی سازی ، خودتنظیمی یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، سلامت روان