تاثیر ارزشیابی تکوینی بر بهبود عملکرد تحصیلی و یادگیری مفهومی دانش آموزان در درس فیزیک

ارزشیابی تکوینی به عنوان یکی از رویکردهای نوین ارزشیابی آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی تکوینی بر بهبود عملکرد تحصیلی و یادگیری مفهومی دانش آموزان در درس فیزیک انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی–تحلیلی با رویکرد کیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی و منابع معتبر مرتبط گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که ارزشیابی تکوینی با فراهم کردن بازخوردهای مستمر، شناسایی به موقع نقاط قوت و ضعف، اصلاح شیوه های تدریس و افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، موجب ارتقای عملکرد تحصیلی و تقویت یادگیری مفهومی در درس فیزیک می شود. همچنین، نقش دبیر فیزیک در طراحی فعالیت های آموزشی، استفاده از ابزارهای متنوع سنجش، ارائه بازخوردهای سازنده و ایجاد محیطی یادگیرنده محور، از عوامل اساسی موفقیت این رویکرد به شمار می رود. نتایج پژوهش همچنین بر ضرورت توانمندسازی معلمان، بهره گیری از فناوری های آموزشی، توجه به تفاوت های فردی و نهادینه سازی فرهنگ ارزشیابی فرایندمحور در مدارس تاکید دارد. در مجموع، اجرای هدفمند ارزشیابی تکوینی می تواند ضمن افزایش کیفیت آموزش فیزیک، یادگیری پایدار، درک عمیق مفاهیم علمی، انگیزه تحصیلی و توانایی حل مسئله دانش آموزان را به شکل چشمگیری ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تکوینی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری مفهومی ، آموزش فیزیک ، دانش آموزان.