معماری نوین کیفیت در نظام آموزش و پرورش؛ بازاندیشی در راهبردهای تحول، یادگیری سازمانی و اثربخشی آموزشی

معماری نوین کیفیت در نظام آموزش و پرورش بر این اصل استوار است که دستیابی به تحول پایدار، مستلزم بازطراحی فرایندهای مدیریتی، تقویت یادگیری سازمانی، توسعه سرمایه انسانی و بهره گیری از رویکردهای نوآورانه است. پیچیدگی روزافزون محیط های آموزشی و تغییر مداوم نیازهای جامعه، ضرورت فاصله گرفتن از الگوهای سنتی و حرکت به سوی نظامی انعطاف پذیر، یادگیرنده و آینده نگر را بیش از گذشته آشکار کرده است. هدف این مقاله، تبیین نقش راهبردهای تحول محور در ارتقای کیفیت نظام آموزش و پرورش و بررسی عوامل موثر بر افزایش کارآمدی و اثربخشی فعالیت های آموزشی است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع علمی و اسناد تخصصی انجام شده است. بررسی ها نشان می دهد که توسعه فرهنگ سازمانی، توانمندسازی منابع انسانی، استقرار مدیریت مشارکتی، بهبود مستمر فرایندهای آموزشی، بهره گیری هدفمند از فناوری های نوین و تقویت نوآوری سازمانی، از مهم ترین مولفه های ارتقای کیفیت به شمار می روند و می توانند زمینه دستیابی به نظام آموزشی پویا، کارآمد و پاسخگو را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

کیفیت آموزشی ، تحول آموزشی ، یادگیری سازمانی ، مدیریت آموزشی ، نوآوری سازمانی ، اثربخشی آموزشی