نقش آموزش سواد دیجیتال در کاهش وابستگی دانش آموزان به تلفن همراه و افزایش تمرکز در کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش سواد دیجیتال در کاهش وابستگی دانش آموزان به تلفن همراه و افزایش تمرکز در کلاس درس در بین دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول ناحیه ۲ مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول ناحیه ۲ مشهد بود که از میان آنان ۲۵۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سواد دیجیتال، پرسشنامه وابستگی به تلفن همراه و پرسشنامه تمرکز در کلاس درس بود که روایی آن ها با نظر متخصصان و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد آموزش سواد دیجیتال رابطه معنادار و مثبتی با افزایش تمرکز دانش آموزان در کلاس درس و رابطه معنادار و منفی با وابستگی آنان به تلفن همراه دارد (۰۵/۰>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد آموزش سواد دیجیتال توان پیش بینی قابل توجهی در کاهش وابستگی به تلفن همراه و افزایش تمرکز دانش آموزان دارد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های سواد دیجیتال، از طریق ارتقای آگاهی، مدیریت زمان، خودتنظیمی و استفاده هدفمند از فناوری، نقش موثری در بهبود کیفیت یادگیری و کاهش پیامدهای منفی استفاده افراطی از تلفن همراه ایفا می کند. بنابراین، برنامه ریزی برای گنجاندن آموزش سواد دیجیتال در برنامه های آموزشی مدارس و برگزاری کارگاه های آموزشی برای دانش آموزان، معلمان و والدین می تواند گامی موثر در ارتقای عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان باشد.