بررسی نقش معلم در توسعه سواد هوش مصنوعی دانش آموزان در مدارس آینده

ظهور فناوری های هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک کاتالیزور قدرتمند، پارادایم های حاکم بر نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای مواجه کرده است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین نقش محوری معلم در توسعه «سواد هوش مصنوعی» (AI Literacy) در مدارس آینده است؛ جایی که آموزش سنتی به سمت یادگیری مبتنی بر مشارکت انسان و ماشین حرکت می کند. این تحقیق با استفاده از رویکرد تحلیلی-توصیفی و واکاوی اسناد آموزشی، تغییر نقش معلم از «منبع انحصاری دانش» به «تسهیل گر تفکر انتقادی» و «معمار تجربیات یادگیری الگوریتمیک» را مورد بررسی قرار می دهد.یافته های این پژوهش نشان می دهد که سواد هوش مصنوعی فراتر از مهارت های فنی و برنامه نویسی است؛ این سواد، مجموعه ای از توانمندی های شناختی شامل درک عملکرد سیستم های هوشمند، تشخیص سوگیری های الگوریتمیک، استفاده اخلاقی از ابزارهای مولد و تفکر استراتژیک در مواجهه با داده هاست. در مدارس آینده، معلم نقشی حیاتی در تربیت دانش آموزانی دارد که نه تنها مصرف کننده منفعل تکنولوژی، بلکه ناظران آگاه و خلاق بر هوش مصنوعی باشند. یافته ها حاکی از آن است که معلمان باید در سه لایه «توسعه سواد داده محور»، «ترویج اخلاق در فناوری» و «طراحی آموزشی شخصی سازی شده»، به توانمندسازی دانش آموزان بپردازند. در نهایت، این مقاله پیشنهاد می کند که با بازطراحی دوره های تربیت معلم و گذار به مدل های آموزشی مبتنی بر پرسش گری هوشمند، می توان خلا موجود در سواد دیجیتال نسل آینده را پر کرد و محیطی را فراهم آورد که در آن هوش مصنوعی در خدمت شکوفایی خلاقیت های انسانی قرار گیرد.