بررسی تطبیقی نقش هوش مصنوعی و تکالیف مهارت محور در درمان غیر مستقیم مشکلات یادگیری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تطبیقی نقش هوش مصنوعی و تکالیف مهارت محور در درمان غیرمستقیم مشکلات یادگیری دانش آموزان است. این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای، پژوهش های پیشین و مقایسه کاربردهای آموزشی انجام شده است. در روند پژوهش، ابتدا مشکلات رایج یادگیری مانند ضعف در خواندن، نوشتن، توجه، حافظه و حل مسئله شناسایی شد. سپس نقش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در تشخیص، پشتیبانی آموزشی، شخصی سازی یادگیری و ارائه بازخورد بررسی گردید. در مرحله بعد، تکالیف مهارت محور به عنوان روشی آموزشی برای تقویت توانایی های شناختی، حرکتی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان تحلیل شد. مدل تحلیل مطالب در این پژوهش بر پایه مقایسه میزان اثربخشی، انعطاف پذیری، دسترسی، میزان مشارکت دانش آموز و نقش معلم در هر دو رویکرد تنظیم شده است. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی می تواند با تحلیل عملکرد دانش آموز، مسیر یادگیری متناسب با نیازهای فردی او را پیشنهاد دهد. همچنین این فناوری با ارائه تمرین های تعاملی و بازخورد فوری، موجب افزایش انگیزه و کاهش اضطراب یادگیری می شود. از سوی دیگر، تکالیف مهارت محور با درگیر کردن دانش آموز در فعالیت های عملی و هدفمند، زمینه تقویت یادگیری پایدار را فراهم می کند. نتایج پژوهش نشان می دهد که هیچ یک از این دو رویکرد به تنهایی برای درمان غیرمستقیم مشکلات یادگیری کافی نیستند. ترکیب هوش مصنوعی با تکالیف مهارت محور می تواند فرایند آموزش را دقیق تر، جذاب تر و متناسب تر با تفاوت های فردی دانش آموزان سازد. همچنین نقش معلم در هدایت، نظارت و انتخاب فعالیت های مناسب همچنان اساسی و غیرقابل جایگزین است. در نهایت، پژوهش نتیجه می گیرد که استفاده تلفیقی از فناوری هوشمند و تکالیف مهارت محور می تواند راهکاری موثر برای کاهش مشکلات یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تکالیف مهارت محور ، مشکلات یادگیری ، درمان غیرمستقیم ، دانش آموزان ، یادگیری شخصی سازی شده.