نقش برنامه ریزی شهری در توسعه ورزش های شهری (Urban Sports) و تاثیر آن بر کاهش آسیب های اجتماعی

توسعه ورزش های شهری به عنوان یکی از راهکارهای کلیدی در برنامه ریزی مدرن شهری، نقشی حیاتی در ارتقای سلامت عمومی و کاهش ناهنجاری های اجتماعی ایفا می کند. این پژوهش با هدف واکاوی نقش برنامه ریزی شهری در توسعه ورزش های شهری و تحلیل اثرات آن بر کاهش آسیب های اجتماعی تدوین شده است. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ایجاد فضاهای ورزشی در دسترس، ارتقای مبلمان ورزشی در پارک ها و طراحی معابر با رویکرد انسان محور، نه تنها باعث افزایش مشارکت شهروندان در فعالیت های بدنی می شود، بلکه با پر کردن بهینه اوقات فراغت جوانان و تقویت تعاملات اجتماعی، به طور مستقیم بر کاهش بزهکاری، اعتیاد و انزوای اجتماعی تاثیر می گذارد. در نهایت، برنامه ریزی هوشمندانه شهری با ایجاد عدالت در توزیع زیرساخت های ورزشی، می تواند به عنوان پدافندی غیرعامل در برابر آسیب های نوپدید اجتماعی عمل کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، ورزش های شهری ، آسیب های اجتماعی ، سلامت همگانی ، زیرساخت های ورزشی