بررسی رابطه بین سواد اقلیمی و نیت به انجام رفتارهای سازگارانه با تغییرات اقلیمی در دانش آموزان

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از بزرگ ترین تهدیدهای زیست محیطی قرن حاضر، نیازمند واکنش های جمعی و پایدار از سوی تمامی لایه های جامعه، به ویژه نسل جوان است. دانش آموزان به عنوان شهروندان آینده، نقشی کلیدی در شکل دهی به الگوهای رفتاری سازگارانه ایفا می کنند، اما آگاهی از مسئله به تنهایی تضمین کننده اقدام عملی نیست. هدف از این مقاله، بررسی رابطه بین سواد اقلیمی و نیت به انجام رفتارهای سازگارانه با تغییرات اقلیمی در دانش آموزان و شناسایی عوامل میانجی موثر بر این رابطه بود. این مقاله از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، مروری-تحلیلی (کتابخانه ای) است. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین سواد اقلیمی و نیت به انجام رفتارهای سازگارانه همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. ابعاد مختلف سواد اقلیمی، به ویژه مهارت های فرآیندی و نگرش های ارزشی، پیوند قوی تری با نیت رفتاری نسبت به دانش مفهومی صرف دارند. همچنین، متغیرهای میانجی گر نظیر «کارآمدی شخصی»، «احساس مسئولیت محیطی» و «هنجارهای اجتماعی ادراک شده» نقش حیاتی در تقویت این رابطه ایفا می کنند. یافته ها حاکی از آن است که سواد اقلیمی از طریق افزایش باور به توانایی فردی در ایجاد تغییر و درک حمایت اجتماعی، نیت به رفتار را تقویت می کند. با این حال، شکاف میان نیت مثبت و اقدام عملی وجود دارد که تحت تاثیر موانع ساختاری، اقتصادی و تفاوت های سنی و جنسیتی است. و ارتقای سواد اقلیمی در دانش آموزان، شرط لازم اما کافی برای ایجاد تغییرات پایدار نیست. برای تبدیل دانش به رفتار، سیستم آموزشی باید از رویکردهای صرفا اطلاع رسانی فاصله گرفته و بر روش های یادگیری مشارکتی، پروژه محور و مبتنی بر تجربه تاکید ورزد. تقویت کارآمدی شخصی و ایجاد محیط های حمایتی مدرسه ای و خانوادگی، می تواند شکاف میان آگاهی و عمل را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

سواد اقلیمی ، رفتارهای سازگارانه ، نیت رفتاری ، دانش آموزان ، آموزش محیط زیست ، کارآمدی شخصی.