همزیستی انسان و ماشین: چالش ها و فرصت های ادغام هوش مصنوعی در سیستم آموزشی ایران

همزیستی انسان و ماشین و ادغام هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، به یکی از دگرگونی های بنیادین در قرن بیست ویکم تبدیل شده است. با توجه به ضرورت نوسازی روش های تدریس و پاسخگویی به نیازهای پیچیده اقتصاد دانش بنیان، این پژوهش با هدف بررسی چالش ها و فرصت های پیش روی ادغام هوش مصنوعی در سیستم آموزشی ایران انجام شده است. هدف اصلی، شناسایی موانع زیرساختی، فرهنگی و اخلاقی و همچنین تبیین پتانسیل های این فناوری در ارتقای کیفیت، عدالت آموزشی و بهره وری است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی است که با رویکرد «مروری و کتابخانه ای» انجام شده است. همزیستی موفق انسان و ماشین در آموزش ایران، نیازمند گذار از رویکرد «فناوری محور» به «انسان محور» است. موفقیت در این مسیر مستلزم سرمایه گذاری همزمان بر روی توسعه زیرساخت های دیجیتال پایدار در مناطق محروم، بازتعریف حرفه ای معلمان، و تدوین چارچوب های قانونی شفاف برای حفاظت از داده هاست. هوش مصنوعی نباید جایگزین خلاقیت و همدلی انسانی شود، بلکه باید به عنوان ابزاری برای دموکراتیک سازی آموزش و پرورش شهروندانی آگاه و خلاق عمل کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نظام آموزشی ایران ، عدالت آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، شکاف دیجیتال