نقش فناوری های هوشمند در شخصی سازی آموزش و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان با تاکید بر چالش های تربیتی و عدالت آموزشی

رشد سریع فناوری های دیجیتال و ورود سامانه های هوشمند به محیط های آموزشی، شیوه های آموزش و یادگیری را دستخوش تحول کرده است. بهره گیری از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، امکان طراحی مسیرهای یادگیری متناسب با توانایی ها، نیازها و سرعت یادگیری هر دانش آموز را فراهم ساخته و زمینه بهبود کیفیت آموزش را ایجاد کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های هوشمند در شخصی سازی فرآیند یادگیری، ارتقای عملکرد تحصیلی و تحلیل فرصت ها و چالش های اجرای این فناوری ها در مدارس انجام شد.این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد علمی و تحلیل یافته های پژوهش های داخلی و خارجی صورت گرفت. همچنین دیدگاه های متخصصان حوزه آموزش، فناوری آموزشی و روان شناسی تربیتی به منظور تبیین ابعاد مختلف موضوع مورد بررسی قرار گرفت.نتایج نشان داد که استفاده هدفمند از سامانه های هوشمند می تواند موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، بهبود انگیزه یادگیری، ارائه بازخوردهای دقیق و مستمر، شناسایی نقاط ضعف و قوت یادگیرندگان و تقویت یادگیری فردمحور شود. از سوی دیگر، موفقیت در بهره گیری از این فناوری ها مستلزم فراهم بودن زیرساخت های مناسب، آموزش حرفه ای معلمان، ارتقای سواد دیجیتال، رعایت اصول اخلاقی در استفاده از داده های آموزشی و کاهش شکاف دسترسی میان مدارس است. یافته ها همچنین نشان داد که در صورت مدیریت صحیح، فناوری های هوشمند می توانند ضمن حفظ نقش هدایتگر معلم، به توسعه عدالت آموزشی و افزایش کیفیت فرایند تعلیم و تربیت کمک کنند.در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که آینده آموزش در گرو تلفیق هوشمندانه فناوری های نوین با رویکردهای تربیتی و آموزشی است؛ رویکردی که ضمن تقویت یادگیری شخصی سازی شده، زمینه رشد متوازن دانش آموزان و ارتقای کیفیت نظام آموزشی را فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

شخصی سازی یادگیری ، فناوری های هوشمند ، کیفیت آموزش ، یادگیری فردمحور ، عدالت آموزشی ، سواد دیجیتال