مدیریت استعداد در شهرداری های کوچک: طراحی مدل «جانشین پروری کم هزینه» برای پست های حساس با رویکرد اولویت بندی چندمعیاره

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی یک مدل «جانشین پروری کم هزینه» برای مدیریت استعداد در شهرداری های کوچک انجام شده است. برخلاف مدل های سنتی مدیریت استعداد که مستلزم سرمایه گذاری های سنگین آموزشی و ساختارهای پیچیده انسانی هستند، این پژوهش بر استخراج حداکثری ظرفیت های موجود در سازمان های با محدودیت بودجه تمرکز دارد.روش شناسی: این تحقیق از یک رویکرد ترکیبی استفاده می کند. در گام نخست، با بهره گیری از تکنیک DEMATEL، روابط علت و معلولی میان پست های سازمانی شناسایی شده تا پست های «حیاتی» که از دست رفتن آن ها منجر به فلج شدن خدمات شهری می شود، تعیین گردند. در گام دوم، با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP)، پست های حساس بر اساس معیارهایی نظیر «میزان وابستگی به فرد»، «پیچیدگی وظایف» و «تاثیر بر خدمات عمومی» اولویت بندی می شوند. در نهایت، یک مدل توسعه ای مبتنی بر یادگیری اجتماعی و هدایتگری (Mentoring) طراحی شده است.یافته ها و نوآوری: نوآوری اصلی این پژوهش، ارائه راهکاری است که به جای تمرکز بر آموزش های خارج از سازمان، بر «یادگیری در حین کار» و «سایه کاری» (Job Shadowing) تمرکز دارد. این مدل به شهرداری های کوچک اجازه می دهد بدون نیاز به بودجه های کلان، ریسک خلاء مدیریت در پست های کلیدی را به حداقل برسانند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، جانشین پروری ، شهرداری های کوچک ، مدل کم هزینه ، AHP ، DEMATEL ، پست های حساس.