نقش میانجی گری هنرهای تجسمی در افزایش یادگیری عمیق و انگیزه تحصیلی در دروس علوم پایه

امروزه توجه به رویکردهای نوین آموزشی که بتوانند ضمن ارتقای کیفیت یادگیری، انگیزه فراگیران را نیز افزایش دهند، از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی به شمار می رود. یکی از این رویکردها، بهره گیری از هنرهای تجسمی در فرآیند آموزش دروس علوم پایه است. هنرهای تجسمی با فراهم ساختن زمینه ای برای مشاهده، تجربه، خلق و تفسیر مفاهیم، می توانند نقش موثری در یادگیری معنادار، درک عمیق مفاهیم علمی و افزایش انگیزه تحصیلی ایفا کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گری هنرهای تجسمی در افزایش یادگیری عمیق و انگیزه تحصیلی در دروس علوم پایه انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از عناصر هنرهای تجسمی نظیر طراحی، نقاشی، تصویرسازی علمی، رنگ، حجم، مدل سازی و فعالیت های هنری، سبب فعال شدن فرایندهای شناختی، افزایش مشارکت یادگیرندگان، ارتقای تفکر انتقادی، تقویت حافظه بلندمدت، افزایش خلاقیت و بهبود نگرش نسبت به یادگیری علوم می شود. همچنین هنرهای تجسمی با ایجاد محیطی جذاب، کاهش اضطراب یادگیری، افزایش خودکارآمدی و تقویت تعامل میان دانش آموز و معلم، انگیزه تحصیلی را به طور معناداری ارتقا می دهند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که هنرهای تجسمی می توانند به عنوان یک متغیر میانجی، رابطه میان روش های تدریس نوین و پیامدهای مطلوب آموزشی را تقویت کرده و زمینه تحقق یادگیری عمیق را فراهم سازند. از این رو، برنامه ریزان آموزشی، معلمان و طراحان برنامه درسی می توانند با ادغام فعالیت های هنری در آموزش علوم پایه، کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

هنرهای تجسمی ، یادگیری عمیق ، انگیزه تحصیلی ، علوم پایه ، آموزش ، یادگیری معنادار.