نقش یادگیری معکوس در بهبود بازخورد دهی معلمان نسبت به تکالیف مهارت محور دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رویکرد یادگیری معکوس در بهبود و ارتقای کیفیت بازخورددهی معلمان نسبت به تکالیف مهارت محور دانش آموزان انجام شده است. روش این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی با رویکرد کیفی می باشد. جامعه پژوهش را معلمان باسابقه در حوزه آموزش نوین تشکیل دادند که به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه های نیمه ساختاریافته و مشاهده مستقیم فعالیت های کلاسی بود. روند اجرای تحقیق بدین صورت بود که با پیاده سازی الگوی یادگیری معکوس، تعاملات معلمان و نحوه ارائه بازخورد در زمان انجام تکالیف مهارت محور مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیل اطلاعات با استفاده از مدل تحلیل مضمون (تماتیک) انجام شد و کدهای استخراج شده در قالب مضامین اصلی دسته بندی گردیدند. یافته ها نشان داد که انتقال آموزش مستقیم به خارج از کلاس، زمان ارزشمندی را در اختیار معلمان قرار می دهد تا بازخوردهایی پویا، بهنگام، توصیفی و متناسب با نیازهای فردی هر دانش آموز ارائه دهند. این روند منجر به کاهش اضطراب یادگیری، تقویت مهارت های خودارزیابی و افزایش عمق درک مفاهیم مهارتی در دانش آموزان می گردد. همچنین نتایج نشان داد که بازخوردها در این رویکرد از حالت نمره محور به سمت فرآیندمحور و اصلاحی تغییر جهت داده اند. بر این اساس، یادگیری معکوس بستری مناسب برای ارتقای نقش تسهیل گری معلم و بهبود شیوه های سنجش کلاسی فراهم می سازد. پیشنهاد می شود معلمان از این الگو جهت اثربخشی بیشتر تکالیف و پویایی فرآیند آموزش و یادگیری استفاده نمایند. این پژوهش افق های جدیدی را در طراحی آموزشی و تغییر نقش سنتی معلمان به مربیان راهنما در کلاس درس باز می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، بازخورد معلم ، تکالیف مهارت محور ، تحلیل مضمون ، سنجش تکوینی