رابطه تنظیم هیجان وتاب آوری بافرسودگی شغلی در مشاوران مدارس

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تنظیم هیجان و تاب آوری با فرسودگی شغلی در مشاوران مدارس بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل مشاوران مدارس در مقاطع مختلف تحصیلی بود که از میان آنان، نمونه ای به شیوه در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد تنظیم هیجان، تاب آوری و فرسودگی شغلی استفاده شد. پس از جمع آوری داده ها، اطلاعات با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و نیز آزمون های آمار استنباطی تحلیل شد. به منظور بررسی روابط میان متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون و برای پیش بینی فرسودگی شغلی از تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده گردید. یافته ها نشان داد که بین تنظیم هیجان و فرسودگی شغلی رابطه معنادار منفی وجود دارد. همچنین تاب آوری با فرسودگی شغلی رابطه ای منفی و معنادار داشت. بدین معنا که هرچه مشاوران مدارس از توانایی بیشتری در مدیریت هیجان ها و سطح بالاتری از تاب آوری برخوردار باشند، میزان فرسودگی شغلی آنان کمتر خواهد بود. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که تنظیم هیجان و تاب آوری توان پیش بینی معناداری برای فرسودگی شغلی دارند. در مجموع، این دو متغیر از عوامل روان شناختی مهم در کاهش فرسودگی شغلی مشاوران مدارس به شمار می آیند. بر این اساس، توجه به آموزش مهارت های تنظیم هیجان و تقویت تاب آوری می تواند در ارتقای سلامت روانی و شغلی مشاوران مدارس موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، تاب آوری ، فرسودگی شغلی ، مشاوران مدارس ، سلامت شغلی