ارائه مدل بهبود کیفیت آموزش با تاکید بر تعامل معلم، دانش آموز، خانواده و مدرسه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 50
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
COESEFOI01_769
تاریخ نمایه سازی: 26 تیر 1405
چکیده مقاله:
کیفیت آموزش یکی از مهم ترین شاخص های توسعه نظام های آموزشی و از اساسی ترین عوامل پیشرفت علمی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی هر جامعه به شمار می رود. امروزه آموزش صرفا به انتقال دانش محدود نیست، بلکه فرایندی پویا و چندبعدی است که هدف آن پرورش انسان هایی خلاق، مسئولیت پذیر، توانمند و برخوردار از مهارت های لازم برای زندگی در دنیای پیچیده و متحول کنونی است. تحقق این اهداف مستلزم آن است که تمامی عوامل موثر بر فرایند یاددهی–یادگیری به صورت هماهنگ و هدفمند عمل کنند. در این میان، کیفیت آموزش نه تنها به محتوای برنامه های درسی، امکانات آموزشی و روش های تدریس وابسته است، بلکه از تعامل موثر میان معلم، دانش آموز، خانواده و مدرسه نیز تاثیر می پذیرد. هرچه این تعاملات منسجم تر، سازنده تر و مبتنی بر مشارکت باشد، زمینه برای یادگیری عمیق تر، افزایش انگیزه تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم تر خواهد شد. تحولات سریع علمی و فناوری، تغییر نیازهای جامعه و گسترش انتظارات از نظام تعلیم و تربیت، ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی آموزش را بیش از گذشته آشکار ساخته است. در رویکردهای نوین آموزشی، مدرسه دیگر تنها محل انتقال اطلاعات نیست، بلکه محیطی برای یادگیری فعال، پرورش مهارت های زندگی، تقویت تفکر انتقادی، مسئولیت پذیری و تعاملات اجتماعی محسوب می شود. در چنین شرایطی، معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری، خانواده به عنوان نخستین نهاد تربیتی و مدرسه به عنوان بستر سازمان یافته آموزش، نقش های مکمل و به هم پیوسته ای را ایفا می کنند. هرگونه ضعف در ارتباط میان این ارکان می تواند موجب کاهش اثربخشی برنامه های آموزشی، افت انگیزه دانش آموزان و کاهش کیفیت یادگیری شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی و ارائه مدل بهبود کیفیت آموزش با تاکید بر تعامل معلم، دانش آموز، خانواده و مدرسه پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که بهبود کیفیت آموزش مستلزم تعامل هدفمند، مستمر و هماهنگ میان معلم، دانش آموز، خانواده و مدرسه است؛ زیرا هم افزایی این چهار رکن می تواند زمینه ارتقای یادگیری، افزایش انگیزه تحصیلی، رشد همه جانبه دانش آموزان و تحقق اهداف نظام تعلیم و تربیت را فراهم سازد. ازاین رو، استقرار یک مدل جامع مبتنی بر مشارکت و همکاری تمامی ذی نفعان، راهکاری موثر برای دستیابی به آموزشی باکیفیت، پایدار و متناسب با نیازهای امروز و آینده جامعه خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فریبا عبدی اسکوئی
نویسنده اول