بررسی نقش شیوه های تدریس معلمان در پاسخگویی به نیازهای آموزشی – تربیتی دانش آموزان

در گذشته، معلم نحوه تدریس را مشخص می کرد ولی امروزه، نظر بر این است که روش تدریس باید با نحوه یادگیری فرد آموزنده همخوان باشد. تبعیت نکردن از این اصل به معنای غفلت کردن از امکاناتی است که معلم بر پایه آنها می تواند به فرایند یاددهی و یادگیری را غنی کند. به هر روی، پژوهشگران کوشیده اند شیوه های گوناگون یادگیری دانش آموزان را شناسایی کنند و براساس آن راهکار هایی برای تدریس در کلاس درس ارائه دهند. معلمان جهت نیل به این هدف، برای آنچه تدریس خواهند کرد برنامه می ریزند. آنها از تجویز نسخه های ثابت و جدول زمان بندی شده دروس اجتناب می کنند و مجبور نیستند درباره تمام آنچه طی دوره تحصیلی پیش می آید شناخت کامل به دست آورند. بلکه این اجازه را به خود می دهند که همراه با دانش آموزان بیاموزند و سعی می کنند آنقدر انعطاف پذیری داشته باشند که پاسخ های شاگردان بتواند تدریس و محتوا را تغییر دهد، راهبردهای آموزشی را به پیش ببرد و یادگیری جدیدی پدید آورد. معلمان برای اینکه بتوانند در طراحی دوره یادگیری نقش محوری ایفا کنند باید توانایی ها و علایقی را که پشتوانه کارشان است، بشناسند. بر این اساس این پژوهش در صدد است به بررسی نقش شیوه های تدریس معلمان در پاسخگویی به نیازهای آموزشی – تربیتی دانش آموزان بپردازد.

کلیدواژه ها:

تدریس موفق ، نیازهای آموزشی و تربیتی ، یادگیری ، آموزش نوین.