ارتباط میان انتخاب روش های تدریس دبیران با توانایی و استعداد تحصیلی دانش آموزان

در آموزش و پرورش کنونی تدریس و کتاب بر معلم تکیه دارد و اغلب روش های تدریس، سخنرانی می باشد و هیچ گونه تناسبی با تفاوت های فردی و استعدادهای متنوع دانش آموزان ندارد و در واقع معلمان از ارزش ها و الگوهای نوین تدریس در یاددهی یادگیری و ارزشیابی - کیفی استفاده نمی کنند. آموخته های دانش آموزان به عنوان شرط لازم عبور از یک پایه به پایه بالاتر است و به جای پرداختن به فرآیند فعالیت های دانش آموزان به نتایج ارزشیابی پایانی بسنده می شود. امروزه در آموزش و پرورش ما یک نظام کارآمد نیازسنجی برای مشخص کردن نیازهای واقعی دانش آموزان و معلمان و والدین وجود ندارد. بنابراین این مساله ضرورت می یابد که در جهت ارتقای سطح شایستگی ها و خودکارآمدی های معلمان در جهت افزایش رفتار نوآورانه آنان تحقیق و بررسی شده و تغییرات لازم با بسترسازی مناسب اعمال گردد. معلم آهنگ و فضا و جو کلاس درس را تنظیم می کند، چنانچه قرار باشد که روح دانش آموزان پرورش و رشد یابد، باید این روند از روح معلم آغاز گردد. حال اگر روح معلم افسرده و ناتوان باشد شانس ناچیزی برای تقویت و مراقبت از روح دانش آموزان بوجود خواهد آمد. معلم با انواع روش های تدریس آشنا باشد. اطلاعاتش به روز باشد، معلم باید بداند که دانش آموزان دارای تفاوت های فردی هستند و نیز باید با روش های تشویق وتنبیه آگاهی لازم داشته باشد.

کلیدواژه ها:

تدریس نوین ، فرآیند تعلیم و تربیت ، روش های یاددهی ، عملکرد آموزشی.