نقش آموزش معلمان در ارتقای یادگیری اجتماعی هیجانی و پیامدهای تحصیلی دانش آموزان

یادگیری اجتماعی-هیجانی به عنوان یک رویکرد جامع در نظام های آموزشی مدرن، بر توسعه مهارت های فردی و بین فردی دانش آموزان تمرکز دارد که پیش نیازهای ضروری برای موفقیت در زندگی و تحصیلات محسوب می شوند. اگرچه اهمیت این حوزه به اثبات رسیده است، اما پیاده سازی اثربخش آن در کلاس های درس مستقیما به توانمندی، نگرش و مهارت های معلمان بستگی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش معلمان در ارتقای یادگیری اجتماعی-هیجانی و واکاوی پیامدهای تحصیلی حاصل از آن انجام شده است. این مطالعه به روش مروری و کتابخانه ای با تحلیل نظام مند متون علمی معتبر صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که معلمان آموزش دیده در زمینه های مدیریت هیجانی، همدلی، و حل مسئله، قادرند محیطی امن و حمایت گر ایجاد کنند که در آن استرس های تحصیلی کاهش یافته و انگیزه درونی دانش آموزان برای یادگیری افزایش می یابد. آموزش معلمان نه تنها به بهبود تعاملات میان فردی در کلاس کمک می کند، بلکه با کاهش رفتارهای اخلال گرانه و افزایش درگیری آکادمیک، تاثیر مستقیم و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. در نهایت، پیشنهاد می شود برنامه های تربیت معلم از رویکردهای صرفا شناختی به سمت مدل های یکپارچه آموزشی حرکت کنند که یادگیری اجتماعی-هیجانی را در تار و پود برنامه های درسی می تنند. این امر نیازمند حمایت های سازمانی و ایجاد فرهنگ همکاری بین حرفه ای در مدارس است تا معلمان بتوانند به عنوان تسهیل گران رشد همه جانبه دانش آموزان عمل نمایند.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی-هیجانی ، آموزش معلمان ، پیشرفت تحصیلی ، تاب آوری ، محیط آموزشی.