نقش هوش مصنوعی در آموزش برنامه نویسی تصحیح خودکار کد و اشکال زدایی

گسترش روزافزون فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، شیوه های آموزش در علوم رایانه و به ویژه آموزش برنامه نویسی را با تحول اساسی مواجه ساخته است. یکی از مهم ترین کاربردهای این فناوری، استفاده از سامانه های هوشمند برای تصحیح خودکار کد، شناسایی خطاها، ارائه بازخورد آنی و کمک به فرآیند اشکال زدایی است. این قابلیت ها موجب شده اند تا دانشجویان و برنامه نویسان مبتدی بتوانند با سرعت بیشتری مفاهیم برنامه نویسی را فرا گرفته، خطاهای منطقی و نحوی خود را شناسایی کرده و مهارت حل مسئله را تقویت کنند. از سوی دیگر، بهره گیری از ابزارهای هوشمند باعث کاهش بار کاری مدرسان، افزایش دقت در ارزیابی تکالیف برنامه نویسی و فراهم شدن امکان آموزش شخصی سازی شده شده است. با وجود مزایای فراوان، استفاده نادرست از هوش مصنوعی می تواند موجب وابستگی بیش از حد فراگیران، کاهش تفکر الگوریتمی و افت توانایی تحلیل مسائل شود. بنابراین، بهره برداری موثر از این فناوری مستلزم طراحی الگوهای آموزشی مناسب، تعیین سیاست های ارزیابی دقیق و استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند در کنار روش های سنتی آموزش است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی منابع علمی معتبر فارسی، به تبیین نقش هوش مصنوعی در آموزش برنامه نویسی با تمرکز بر تصحیح خودکار کد و اشکال زدایی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند کیفیت یادگیری، سرعت بازخورد، انگیزه یادگیرندگان و دقت ارزیابی را به طور قابل توجهی افزایش دهد، مشروط بر آنکه نقش مدرس در هدایت فرآیند یادگیری حفظ شود و استفاده از این فناوری در چارچوب استانداردهای آموزشی صورت گیرد (نوروزی، ۱۴۰۲؛ فتاحی، ۱۴۰۱).

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش برنامه نویسی ، تصحیح خودکار کد ، اشکال زدایی ، یادگیری هوشمند ، ارزیابی خودکار ، آموزش الکترونیکی ، علوم رایانه