تاثیر شیوه های نوین ارزشیابی بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

ارزشیابی به عنوان یکی از ارکان اصلی فرایند یاددهی یادگیری، نقش پایداری در هدایت رفتار تحصیلی و جهت دهی به انگیزه های دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شیوه های نوین ارزشیابی بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی تحلیلی بوده و با بررسی اسناد و پژوهش های پیشین به تحلیل ابعاد مختلف موضوع پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که گذار از شیوه های سنتی ارزشیابی (مبتنی بر آزمون های تراکمی و حافظه محور) به سمت شیوه های نوین و تکوینی (مانند پوشه کار، خودارزشیابی، ارزشیابی همسالان و آزمون های عملکردی) نه تنها به کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان کمک می کند، بلکه با ارائه بازخوردهای به موقع و سازنده، انگیزه درونی آن ها را برای یادگیری عمیق افزایش می دهد. همچنین، به کارگیری این روش ها بهبود معناداری در عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به همراه دارد و یادگیری را به فرایندی پویا و مشارکتی تبدیل می سازد. در نهایت، نتایج این پژوهش بر ضرورت بازنگری در نظام ارزشیابی مدارس و توانمندسازی معلمان در اجرای شیوه های نوین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی نوین ، انگیزه تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، بازخورد تکوینی ، دانش آموزان